klein deurtje recensie

Als een patiënt in juli 2003 te horen krijgt dat hij longkanker  met uitzaaiingen heeft, besluit hij om niet bij de pakken neer te gaan zitten maar er zelf ook alles aan te doen om de ziekte te overleven. Na een serie chemokuren, die volgens zijn longspecialist bij het Universitair Medisch Centrum goed aansloegen, krijgt hij totaal onverwacht te horen dat het is afgelopen. De chemo heeft kennelijk toch geen goed resultaat gegeven. Het gedrag van zijn arts is zo verwarrend dat de patiënt besluit om een een second opinion aan te vragen. De behandelende arts reageert als door een wesp gestoken. Zo onbewogen als de arts was bij het uitspreken van het doemscenario, zo furieus is zijn reactie op de wens voor een second opinion. Uiterst merkwaardig want een second opinion is een patiëntenrecht en er is geen beter moment daar gebruik van te maken dan wanneer je zojuist bent opgegeven. Er ontspint zich ongewild een avontuur waarin artsen de vijand zijn geworden. De patiënt krijgt een duistere kant van de medische wereld te zien waar intriges en artsenbelangen de boventoon voeren. De belangen van de patiënt doen kennelijk niet meer ter zake. Met een dodelijke ziekte onder de leden is hij de onderliggende partij tot het geluk zijn kant lijkt te gaan kiezen. De auteur, tevens hoofdpersoon, heeft het verhaal op een vlotte wijze geschreven waarmee hij de lezer van begin tot eind weet vast te houden. Hij laat zien hoe een in vele jaren opgebouwd blind vertrouwen in de medische wereld, in korte tijd volledig teniet wordt gedaan. 

Wie zich als een schaap gedraagt, zal door de wolf gegeten worden.