Verdrongen gevoel recensie

In  Verdrongen gevoel beschrijft de oud-chirurg Piet Leguit zijn eigen ontwikkeling en zoektocht naar de mens achter de patiënten en de arts. Hiermee wordt tegelijkertijd een tijdsbeeld geschetst hoe in de gezondheidszorg de geneeskunst ten nadeel van de geneeskunde op de achtergrond is geraakt, maar desalniettemin hoe in hemzelf steeds meer het inzicht groeide dat niettemin compassie , en luisteren belangrijk zijn.
In 28 vlot geschreven en boeiende hoofdstukken wordt de lezer meegenomen via de praktijk aan huis van zijn vader, eveneens chirurg, naar zijn ontmoetingen met Deepak Chopra en David Servan Schreiber om te eindigen met een aangrijpend hoofdstuk over het belang van hoop bij het doodgaan van zijn vriend aan alvleesklierkanker.
Vermakelijk is ook het hoofdstuk waarin hij de reactie van zijn omgeving beschrijft toen hij teruggekomen van een reis naar India, in wit gewaad en met sandalen aan in het ziekenhuis op het ochtendrapport verscheen en zo visite liep.
Het is een ontwapenend geschreven boekje waarin de schrijver zich kwetsbaar opstelt en zich zelf vragen stelt of de huidige gezondheidzorg nu wel geeft wat het zijns inziens behoort te zijn.
Het boek is niet alleen een aanrader voor jonge en oudere artsen die veel van de gevoelens zullen herkennen, maar zeker ook voor niet medici met belangstelling voor een kijkje achter de schermen en de emoties waar dokters zelf mee worstelen.